سوئینگز از داروی لاغری گفت: در بیمارستان هشدار دادند استفراغ می‌کنم، ده همبرگر خوردم

کورابو روز ۱۵ مهر ۱۴۰۵ نوشت که سوئینگز، رپرِ کُره‌ای، نوشته‌ای در حسابِ خود منتشر کرده و در آن تجربهٔ دریافتِ داروی لاغری Mounjaro در بیمارستان را با مخاطبانش در میان گذاشته است. متن، تکه‌ای از همان روزِ ۱۴ مهر ۱۴۰۵ و همان ویزیتِ درمانی است.

در همان نوشته گفته می‌شود که هنگامِ درمان، کارکنانِ بیمارستان هشدار داده‌اند دارو ممکن است باعثِ استفراغ شود و باید چیزی بخورد. او نقل می‌کند که این هشدار را مسخره دانسته؛ به زبانِ خودش گفته که چنین حرفی احمقانه است و در عین حال زیاد خورده است.

او سپس دوزِ فعلیِ خود را هم گفت و رقمی دقیق به آن داد: دوازده و نیم میلی‌گرم از همین دارو. ادامهٔ حرفش با شوخیِ آشکاری همراه بود؛ از بیمارستان پرسیدند چرا این‌قدر خورده و پاسخ داد ده همبرگر. بعد هم پیش از آن گفته بود واقعاً بالا آورده است.

پیش از این، او دربارهٔ شکستِ یک دورهٔ لاغری هم حرف زده بود. گفته بود داروهای گوناگونِ لاغری را امتحان کرده و تنها در دو هفته شش کیلو کم کرده، اما بعد از آن نتیجهٔ چشمگیری ندیده و به همین دلیل دوز را بالا برده است. همین جمله، آن چیزی است که کلِ داستان را می‌سازد: نتیجهٔ سریع در ابتدا و بی‌اثری در ادامه.

آنچه در نوشتهٔ او جلبِ توجه می‌کند، همین فاصلهٔ میان توصیه و تصمیم است. او هشدار را شنیده، آن را رد کرده و بعد در چند ساعت بعد ده همبرگر خورده؛ بعدتر هم در نوشته‌ای دیگر دربارهٔ کم و زیاد کردنِ دوز حرف زده است. این همان چیزی است که تجربهٔ داروهای لاغری را پرتکرار و پرگزارش می‌کند.

گزارش با اشاره به همین نکته بسته می‌شود که او هم از دوزِ بالا سخن گفته و هم از این‌که نتیجهٔ خودِ درمان برایش روشن نبوده است. از خودِ بیمارستان، از پزشکِ تجویزکننده یا از عوارضِ بلندمدتِ این دارو هیچ گزارشی در متن نیست.

منبع: Koreaboo