بر پایهٔ گزارشی که Koreaboo در روزِ ۱۳ مهر ۱۴۰۵ منتشر کرد، هیری ویدیویی از یک سفرِ تنها در ونکوور روی کانالِ یوتیوبش گذاشته و در آن، برای نخستین بار دربارهٔ دوره‌ای از زندگی‌اش حرف می‌زند که خودش آن را بی‌رمقی و تهی‌بودن می‌نامد.
نقطهٔ شروعِ حرف‌های او یک جمله است: خسته شدن از روزمرگی. او می‌گوید پس از آنکه سالِ گذشته فیلمبرداریِ یک درام را تمام کرد و تورِ ملاقاتِ هواداران در آسیا را به پایان رساند، چیزی در او تهی شد؛ حسی که برای نخستین بار سراغش آمده بود.
آنچه او را بیشتر ناراحت کرده، خودِ احساس است، نه کارِ زیاد. هیری می‌گوید انگار فراموش کرده بود روزها را چگونه بگذراند و نمی‌دانست وقتش را چه کند. به همین دلیل بود که جایی را پیدا کرد که بتواند تنها و بی‌سروصدا سفر کند.
در همان ویدیو از کارِ خودش روی کانالش هم حرف می‌زند. Hyel's Club برنامه‌ای است که خودش تولیدش می‌کند و از مهمان دعوت می‌کند، و او می‌گوید بعد از اجرای هر قسمت، باری روی دوشش می‌نشست که تا آن وقت ندیده بود.
جالب این‌جاست که هیری این بی‌رمقی را به خودِ کارِ پرمشغله نمی‌بندد و آن را به چیزی بیرون از کار برمی‌گرداند. او می‌گوید وقتی آدم‌های آنجا را می‌بینم، به این نتیجه می‌رسم که بی‌حالیِ من از این می‌آمده که دیدِم خیلی تنگ بود؛ یادآوریِ این‌که باید بیشتر رو به جلو نگاه می‌کردم، و این‌که فکر می‌کردم حواسم به خودم هست در حالی که چیزهایی از قلم افتاده بود.
در پایانِ ویدیو او صریح‌ترین جمله را می‌گوید: تا پیش از این فکر می‌کرد وقتی دربارهٔ احساسش حرف می‌زند صادق است، اما حالا فکر می‌کند هنوز هم واژه‌های آراسته‌ای به کار برده و در نقطه‌ای به این نتیجه رسیده که باید دربارهٔ داستانِ خودش صادق‌تر باشد.
گزارش یادآوری می‌کند که پیش از این سفر، او دربارهٔ کامل کردنِ ملاقاتِ هوادارانِ آسیا حرف زده بود؛ بنابراین آنچه اینجا دیده می‌شود، ادامهٔ همان مسیرِ کاریِ اوست و نه خبری دربارهٔ گروهی یا پروژه‌ای تازه.
آنچه این خبر را از یک ویدیوی معمولی جدا می‌کند، همین تغییرِ نگاه است. سفری که با بی‌رمقی شروع شده، در پایان به نقدی رسیده که خودش می‌کند: این‌که پیش از این فکر می‌کرده حواسش به خودش هست و بخش‌هایی از زندگی‌اش را ندیده است.
منبع: Koreaboo
دیدگاه‌ها
۰ موردهنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.