
بر پایهی گزارش Koreaboo، هان گااین در ویدئویی که ۹ مهر ۱۴۰۵ در یوتیوب منتشر شد، از تغییرِ غیرمنتظرهی عادتِ غذاییاش پس از راهاندازیِ کانالِ خود سخن گفت. عنوانِ ویدئو از همان دیدار خبر میدهد: «سر زدن به پژوهشگرِ نونگشیم برای یافتنِ رازِ سوپِ بینقص». موضوع، خودِ رامن است و نه یک تبلیغِ کوتاه، و همین تفاوت است که ویدئو را از یک گفتوگوی معمولیِ روزانه جدا میکند.
ویدئو بعدازظهرِ همان روز روی کانالِ او منتشر شد و با یک پرسشِ ساده شروع میشود: چرا کسی که پیشتر رامن را موضوعِ شوخیهای حاشیهای میدانست، حالا آن را جدی میگیرد. گااین توضیح میدهد که پیش از شروعِ کارِ یوتیوب، خودش را از آن دسته آدمها نمیدانست که اینهمه رامن میخورند و دربارهی آن حرف میزنند؛ برای او این غذا در حدِ یک عادتِ گذرا بود، نه یک موضوع.
همینجا بود که حرفی زد که در یوتیوب بهسرعت پخش شد. او گفته بود در تمامِ عمرش کمتر از ده بسته رامن خورده و بلافاصله با موجی از انتقاد روبهرو شد؛ واکنشی که میانِ بینندهها بیشتر خنده ساخت تا دلخوری. او در ویدئوی تازه همان حرف را دوباره تکرار میکند و صادقانه میافزاید که آنقدرها هم منصفانه نبوده است.
آنچه در ویدئوی تازه اضافه شده، برعکسِ همان حرف است: گااین میگوید از روزی که کانالش را باز کرد، چشمش به جهانی تازه از رامن باز شد. به گفتهی خودش، هر چیزی را امتحان کرده است؛ از دستورهای تازهای که در شبکههای اجتماعی مد شدهاند تا تازهترین محصولاتی که به بازار میآیند. جملهی خودش این است که پیش از یوتیوب هم چنین دنیایی را ندیده بود.
بخشِ اصلیِ برنامه، سر زدن به دفترِ مرکزیِ نونگشیم، شرکتِ سازندهی نودیوری بود. دلیلِ این دیدار را هم خودش توضیح میدهد: میخواسته کسانی را که نودیوری را ساختهاند از نزدیک ببیند و به همین دلیل این راه را پیش گرفته است. یعنی سفرِ او از سرِ کنجکاویِ یک آدمِ تازهکار گذشته است، نه از سرِ وظیفهای که کسی به او سپرده باشد.
همین چرخش است که روایت را از یک شوخیِ سرِ میزِ شام جدا میکند. حاشیهای دربارهی تعدادِ بستههایی که کسی در عمرش خورده، به سفری تا دفترِ یک شرکت رسیده و به جملهای دربارهی دیدنِ جهانی تازه. کانالِ یوتیوب در این ماجرا فقط جایی برای ثبتِ زندگیِ روزمره نیست؛ خودش موضوعِ داستان است و هر ویدئوی تازه، پلهی بعدیِ همان علاقه است.
منبع: Koreaboo
دیدگاهها
۰ موردهنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.