عکس: Koreaboo
عکس: Koreaboo

کیم جی‌وون، بازیگر کره‌ای، در ویدیویی که روز گذشته روی کانال یوتیوب TEO منتشر شد از رویی نامتعارف از زندگی روزمره‌اش گفت. عنوان ویدیو خودش را به پرسشی از بینندگان بسته بود: اگر کنجکاوید بدانید این دو بازیگر چه روی‌های پنهانی دارند، در بخش دیدگاه‌ها کلمه‌ی موردنظر را بنویسید. در پاسخ توضیح داد که اغلب با مترو در شهر جابه‌جا می‌شود و، به گفته‌ی خودش، هیچ‌کس در آن شناسایش نمی‌کند.

بخش دیگری از ویدیو به درون‌گرایی او اختصاص داشت. جی‌وون گفت خودش را در رده‌ی INFP جای می‌دهد؛ تیپی که در آن آدم‌ها پیش از هر چیز به درون خودشان نگاه می‌کنند. توضیح او دقیق و ساده بود: حتی وقتی می‌خواهد به کسی نزدیک شود، تنها حدود سی درصد از احساسی را که در دل دارد نشان می‌دهد و باقی‌اش پنهان می‌ماند.

او همچنین از ساده بودن روزهایش گفت؛ استفاده از سرویس‌های تحویل در سحرگاه، پیش از آنکه شهر بیدار شود، و تکیه‌ی زیاد بر کمک مدیرش در کارهای روزانه. وقتی بحث به خوراکی رسید، با شوخی گفت فکر می‌کند تمام دستمزدی را که بابت ظاهرش می‌گیرد صرف خوراکی می‌کند و همین جمله خنده‌ی دیگر اعضای ضبط را درآورد.

آنچه این ویدیو را بیش از هر چیز به یادماندنی کرد، همان اعتراف ساده‌ی او درباره‌ی ناشناخته ماندنش میان مردم بود: با آنکه در هر نقش چهره‌ای آراسته روی دوربین می‌گذارد و برای هر کدام از آن‌ها لباسی جداگانه می‌پوشد، در خیابان کسی او را نمی‌شناسد و همین بی‌توجهی، نه انزوا، برای او حالتی کاملاً عادی است.

در بخش دیگری از همان ویدیو، جی‌وون به کمکی اشاره کرد که چندی پیش انجام داده بود؛ صد میلیون وون، یعنی حدود هفتاد و سه هزار و نهصد دلار آمریکا، به یک بیمارستان کودکان. وقتی توجه گوینده و بینندگان به این کار خوب معطوف شد، او با خجستگی گفت تنها شانس آورده که چنین فرصتی برایش پیش آمده و بابت نتیجه‌اش هیچ انتظاری ندارد.

هم‌بازی‌اش در همین گفت‌وگو لی جونگ‌اِن بود که او هم مترو را پای گذاشته است. تنها تفاوت در آنجاست که هواداران گاهی با احتیاط و از فاصله به او نزدیک می‌شوند و درخواست عکس می‌کنند؛ لی جونگ‌اِن می‌گوید معمولاً یکی‌یکی و با فاصله جلو می‌آیند و او هم با آن‌ها عکس می‌گیرد.

منبع: Koreaboo